Роден дом, свещена стряха,
под която съм роден.
Как години отшумяха,
а живеят в моя ден!
И макар безкрайно скромен,
ти с дворци си несравним,
води те към тебе спомен
и копнеж неукротим.
Първо мляко в теб засуках -
ласка ти ми подари
и във тебе се научих
да достигам висоти.
Роден дом, свещена стряха,
под която съм роден.
В теб очите ми съзряха
утрешния светъл ден.
|
Нямате право да добавяте коментари.
Необходимо е да се регистрирате на сайта.